Van het kleine kamertje en een onverwacht erfstuk!

Mijn tante, de zus van mijn vader, ging kleiner wonen

en er moest veel weggedaan worden.

Waaronder spullen van mijn oma.

Daar moest ik bij zijn, natuurlijk, want

heel graag zou ik nog wat tastbaars van mijn lieve oma hebben.

Een poosje later kreeg ik bericht.

Of ik een tafeltje wilde hebben,

hij was nog van mijn vader geweest.

Mijn vader overleed in 2008

en iets van hem is erg welkom!

Het tafeltje gebruikte hij als student verpleegkunde,

toen hij op kamers woonde 

in Groningen.

Er moest in dit kleine kamertje (zie ook hier en hier )

heeeel wat puin geruimd worden

(en dus in het hele huis,

om plaats te maken voor dat puin..)

Maar na veel opgeruim komt hij tot zijn recht,

mijn vaders tafeltje,

in het kleine kamertje.

Dat nu echt mijn kamertje is!

Mijn zooitjes en spulletjes kan ik hier kwijt.

Reden genoeg om me niet in te houden 

in de kringloop

of op een rommelmarkt!

En de racefietsen?

Die staan er ook nog hoor! 

In het hoekje dat niet op de foto staat 

(het zou anders té mooi zijn..;-))

Ik ben er blij mee,

maar, eerlijk gezegd;

tot nu toe zit ik er nooit!

Beneden is het toch gezelliger... 

Ik ben benieuwd voor hoe lang dit kamertje mijn kamertje is.

Want nog geen jaar na het goede plan voor gezellig slapen,

slapen ze toch niet meer zo goed samen,

hebben ze meer ruzie 

en

wil oudste weer een kamer voor haarzelf...zucht...

(wordt vervolgd..)

~ Groetjes, Maaike ~

Het hoekje 2.0

En zo hing er een heuse oma-lamp aan onze muur..

Zoals je hier al kon lezen, 

was mijn lief er dik tevreden mee.

Maar bij mij bleef het knagen.

Wat te doen met het kapje,

dat, hoewel natuurlijk erg gezellig,

toch ook wel erg oubollig was.

In kringloopwinkels hield ik daarom goed mijn ogen open. 

Maar kapjes die hierop passen,

bleken nog niet zo makkelijk te vinden te zijn.

Tot!

Ik bij de Ikea liep

en daar lamp zag in een heel fijn kleurtje.

Geregeld!

En manlief?

Die vind die ander toch mooier.

Maar omruilen doetie ze ook niet.

Dus zo erg zal het niet wezen.

Wat vinden jullie mooier?

En dan was er nog de schervenpot

waar ik hier  al over schreef.

Hij raakte overvol,

het is echt een drama hier,

zo vaak valt er wat kapot!

En dus..

Tijd voor een nieuwe!

Een mooie grote bak.

Dus kom maar op met die scherven!

~ Fijn weekend! ~

Maaike

De Anderen, ikzelf en de picknicktafel..

Vandaag,

zo had ik besloten,

ga ik eens iets doen 

wat Anderen ook altijd doen.

Anderen,

bijna iedereen behalve wij, 

Dat zijn de mensen

die hun zaakjes voor elkaar hebben,

de boel thuis keurig onderhouden.

Waar er geen mos op het dak groeit 

en al helemaal niet aan de binnenkant van de slaapkamerramen.

Omdat de Anderen

alles altijd zo goed bijhouden.

En dus ook:

de tuinmeubelen!

Anderen zorgen er namelijk voor 

dat hun houten tuinmeubelen 

zo één keer in de zoveel tijd

een goede onderhoudsbeurt krijgen.

Vandaag deed ik weer eens 

een serieuze pogingom

één van de Anderen te zijn.

Ik ging de picknicktafel onderhanden nemen.

Dat had al jaaaren geleden moeten gebeuren!

Dus ik stond vol goede moed op,

fietste zodra het kon naar de bouwmarkt 

en haalde een emmertje 

buitenbeits.

Leuk wit, dacht ik.

Onze saaie en kale tuin

verdient wel een frisse touch.

Zo,

die was binnen.

Thuis gekomen

pakte ik de schuurmachine. 

Waar ik gisteren al (oh wat een voorbereiding!)

het juiste schuurpapier voor had gekocht..

Nou ja, dat dacht ik.

In het echt bleek de schuurmachine groter dan ik dacht

(het was ook al zo lang geleden...)

en het papiertje paste er bij lange na niet op.

Maar ik liet mij hierdoor

natuurlijk in het Geheel niet uit het veld slaan,

en plakte er gewoon twee op.

Dat ging prima.

Natuurlijk duurde het schuren langer dan ik had bedacht.

Maar, goed onderhoud vraagt nu eenmaal een degelijke voorbehandeling.

En ik ging er helemaal tegenaan.

Na het schuren een poetsbeurt met Ammonia

en onze picknicktafel was klaar voor de grote metamorfose.

Daar ging ik dan

en het voelde heerlijk om één van de Anderen te zijn.

Ik zal jullie de details besparen.

Maar ik kan wel iets zeggen over het eindresultaat:

1. Alles zit onder de verf. Ja, de tafel ook.

 Maar ook de stoep, ikzelf en alles wat in de buurt was.

2. Het is nog lang niet af. Zo'n tafel heeft heel veel randjes waar je niet goed bij kunt. Grrr

3. De kranten waaiden alle kanten op. Ja, ook tegen de pas geverfde tafel aan en dat plakt zo lekker.

3. Het dekt nog voor geen meter. 

Normaal gesproken zeg ik dan; da's wel leuk authentiek en brocante. Houden zo! 

In dit geval is het meer alsof ik de helft vergeten ben.

4. Het moet dus nog een keer!

Ik vraag me nu twee dingen af:

gaat dit bij de Anderen nu ook zo?

en

waarom heb ik het gevoel van niet?

Ik ga maar weer verder haken aan dé deken!

Dat ligt me toch meer..

En ik weet zeker dat heel veel Anderen dat ook doen!

Toch fijn.. ;-)

Wat een kapotte afwasmachine oplevert!

Een poosje geleden,

was er het droeve moment 

dat onze afwasmachine

er genoeg van had.

En stopte.

Mijn eerste gedachte was;

"Oh nee!! Er moet een nieuwe komen, 

wat gaat dat allemaal weer kosten?!"

Dat er prima te leven is zonder afwasmachine,

dat was ik al lang vergeten.

Maar na een paar weken afwassen,

vonden we het nog niet eens zo erg.

Dus we verwijderden dat stinkende ding.

En kregen er iets anders voor terug.

Iets waar we altijd gebrek aan hebben,

namelijk:

 extra opbergruimte!

In de lege ruimte kwam een kringloop-kastje.

Ik naaide van twee theedoeken,

gekocht bij Dille & Kamille,

een gordijntje..

En omdatie net iets te kort was, kwam er een leuk retro-randje aan

dat ik vond bij de kringloop..

En dit Tilda stofje

ligt ook nog te wachten,

om een gordijntje te worden.

(kan ik afwisselen..:))

Ik ben dik tevreden zo!

De keukenkastjes zijn een stuk overzichtelijker geworden.

En:

Samen afwassen is eigenlijk best gezellig..;-)

Fijn weekend!

~ Groetjes, Maaike ~

JAA! Mijn restjesdeken, gehaakt sprei, eindeloos project is af!!

Eindelijk istie klaar!

Mijn project-van-maanden.

Waar ik op de gekste plekken mee bezig ben geweest

en waar uren tijd in zit,

en heel veel wol.

Ik maakte hem met restjes,

dat klinkt heel leuk en kneuterig,

maar restjes kunnen ook grote bollen wol zijn.

Die ik soms bij moest kopen, 

omdat ik niet midden in een toer wilde beginnen 

aan een andere kleur.

Omdat ik veel te smal begonnen was,

moest de rand heel breed worden.

En de deken is eigenlijk nog niet breed genoeg naar m'n zin.

Maar ik heb besloten dat het wel goed is, zo.

Ik ben er eigenlijk wel Klaar mee!

En nu ga ik weer beginnen aan een nieuw deken-project,

van granny's.

Daarover later ongetwijfeld meer.

Nu eerst maar eens blij zijn 

met weer een afgewerkt

haakwerk(je)!

~ Fijn weekend !~ 

Maaike

Een Grof Vuil verhaal..

We gingen 

heel gezellig,

bij iemand eten.

En toen we heen fietsten,

zag ik ze al;

drie kisten langs de weg.

Mooie kisten!

Stoere kisten!

Grote kisten!

Eromheen wat andere spullen en dozen.

Hmm.

dacht ik.

Zou dit het nu zijn?

Wat je wel eens hoort of leest,

die mooie kast,

dat leuke stoeltje,

vond ik bij het Grof Vuil..

En dat ik dan denk;

"Dat heb ik nou nooit" 

En als ik iets zie,

langs de kant van de weg.

Tja, dan slaat de twijfel toe;

"Het is daar vast neergezet 

om straks opgehaald te worden.

Voor een verhuizing ofzo...

Of; (en deze ken je vast ook wel)

De mensen doen het niet voor niks weg,

er zal wel iets mis mee zijn."

Zo ging het ook deze keer.

Dus gauw doorgefietst,

heerlijk gegeten,

leuk gekletst,

en weer terug op de fiets.

En ja, 

ze stonden er nog,

de kisten.

Inmiddels was het donker.

Dus,

even goed om me heen gekeken en toen:

stoppen jongens!

Ze zaten vol met troep,

die kisten.

Duidelijk voor het Grof Vuil bestemd.

En toch 

voelde ik me een beetje

alsof ik iets deed 

wat niet hoort.

Maar natuurlijk namen wij de kisten mee,

al ging dat niet zo heel makkelijk.

Want; die troep die er in zat,

moest eruit!

En dat viel nog niet mee in het donker.

Dus, hebben we noodgedwongen één kist laten staan.

Daar alle troep ingedrukt.

En trouwens, twee kisten heen en weer sjouwen,

dat was zwaar en onhandig genoeg op de fiets..

Gelukkig vonden de kinderen het een mooi avontuur ;-)

En we kwamen trots thuis met de kisten.

Waar manlief ook zeer tevreden was,

weer een paar stoere opbergers!

Altijd welkom.

Kist nummer 1

staat op het kamertje

(hij kon er nog nét bij ;-))

Deze kist had ik bedacht op de kamer van zoon.

Eindelijk,

alle troep verzameld,

goeie kleur,

lekker stoer.

Perfect!

Maar wat denk je?

Hij wil hem niet op z'n kamer.

GRRR

Nu staatie dus op de voorzolder.

Hij moet nog wel steeds een beetje drogen.

Ruikt eigenlijk wel een beetje muf.

Is nog steeds leeg.

En ik heb er al over gedacht om 'm buiten te zetten.

Aan de weg.

Je weet wel,

voor het 

Grof Vuil....

~ Fijn weekend ! ~

Maaike

Een give-away, het kleine kamertje, en een erfenis van oma..

  Toen mijn oma 7 jaar was, stierf haar moeder.

  Oma groeide verder op bij haar oom en tante,

die een winkel hadden,

een kruidenierszaak,

waarvoor mijn oma elke dag

urenlang moest breien,

direct uit school.

Ze heeft een zware jeugd gehad.

Behalve haar trauma's,

en werkethiek,

erfde ze ook twee kruidenierskisten.

Eén van de Suiker,

die is bij mijn zus,

en één van de Kandij,

en die heb ik!

De kist staat in het kleine kamertje,

het kamertje dat overbleef

na de interne verhuizing,

waar ik eerder over schreef..

En dat kamertje,

dat zou dan natuurlijk

míjn kamertje zijn!

Vol moois en leuks enzo.

Helemaal mijn stijl.

(haha

what was I thinking?)

Nou, dat ging een beetje anders.

Eerst moest de racefiets erin.

Want tja, die stond op onze slaapkamer

en dat was ik toch eigenlijk ook wel zat.

En ach ja, toen kon er nog wel een racefiets bij.

Dat scheelt ook weer ruimte in de schuur,

tenslotte..

Die tassen staan daar ook mooi uit het zicht.

Er zitten kleren in.

Te klein of niet meer leuk.

Tas voor de kringloop,

tas voor de verkoop,

tas voor de ene zus,

tas voor de andere zus,

enz.

En al dat eindeloze speelgoed

uit de huiskamer weg.

Dat is ook wel heel fijn!

Dus, 

hup!

In de hoek.

Maar verder!

In dat hoekje dat overbleef.

Daar staat nu een ladenkast.

(Die nog eens een verfje zou moeten hebben

maar dat komt nog wel eens,

ooit..;-))

En in, op, boven, om die kast.

Daar verzamel ik mijn meuk.

Ik hoef me nu niet meer in te houden

 bij kringloop of rommelmarkt,

want plek zat!

Heerlijk!!

Nu hou ik me dus bezig

met het uizoeken van mijn spullen.

Ik kom van alles tegen,

héél veel leuke zooi.

En om mezelf te dwingen al mijn zooi nog beter uit te zoeken 

en op te ruimen

ga ik twee pakketjes maken

met leuks uit de kast,

en verloten onder mijn volgers.

Wil je zo'n pakketje?

Laat het dan hieronder weten!

En zorg dat je volger bent.

Meedoen kan tot 14 november!

(heb ik nog even de tijd

om Orde te scheppen

in de chaos!)

~ Groetjes, Maaike ~

Bankzaken vervolg...

De trouwe volger weet het;

wij zijn hier thuis nogal wisselvallig,

wat banken betreft.

Zo hadden wij in een jaar tijd

maar liefst vier

verschillende banken in onze huiskamer staan..

Heb je het gemist?

Als je hier leest en hier,

ben je weer he-le-maal bij ;-)

Ja, ja, er is weer een nieuwe bank!

De oude was toch niet zo ideaal.

Veel te klein voor ons zessen

en hij zat ook niet helemáál lekker..

Er was eigenlijk maar één plek

op die hele bank

waar het goed zitten was.

Dus.

Wat krijg je dan?

Juist!

Gedoe. 

Om het fijnste plekje.

Heel veel gedoe en ook nog bankplakkerij.

Want hier geldt:

opgestaan-is-plaatsje-vergaan!

Dus,

dit keer 

was het echt van groot belang.

Voor de onderlinge relaties hier.

En voor de productiviteit.

Er moest een nieuwe bank.

En dan toch maar weer een hoekbank.

Marktplaats werd weer afgespeurd.

En met succes!!

Dus hier istie dan,

onze nieuwe!

Hij staat er nu een paar weken

en ik kan dus uit enige ervaring zeggen;

hij bevalt.

Want,

zit en hangt lekker

voor ons alles zes!

Super!

En dat moet ook wel,

want manlief heeft me heel duidelijk gemaakt,

dat dit voorlopig de laatste keer was,

dat hij een karretje regelde,

een bank uit het huis sjouwde

en een ander er weer in ;)

Ach ja,

we zullen zien.

Enneh...die vier banken,

hebben bij elkaar niet meer gekost 

dan 220 euro

en een kratje Warsteiner...

Trouwens,

voor de oplettende kijker;

Ja, hoor, je ziet het goed!!

Er is ook een nieuw salontafeltje

Gewoon bij de kringloop!

En de groene miskoop?

Verkocht op de vrijmarkt!

(Wel met een beetje verlies, maar ach.

Het was weer een leerzame les.)

Nadat  hij eerst dienst deed als podium voor dochterlief 

die er de hele ochtend op heeft staan tappen.

Hij was nog best gewild ook...

~ Groetjes, Maaike ~

Miskoop

Al tijden ben ik op zoek

naar een nieuwe salontafel.

Of, eigenlijk zoek ik 

een tafeltje

Een klein maar fijn rank ding

liefst één van grenen,

met gedraaide pootjes,

want op deze 

ben ik al zo lang uitgekeken!

Zoeken dus.

Op Marktplaats.

Binnen een straal van 25 km.

Dat is te doen voor een goed tafeltje.

Toch?

Dus ik zocht,

vond een grenen tafeltje,

met gedraaide poten.

Precies goed!

Behalve de kleur dan,

maar hé,

ik ben goed met verf natuurlijk

tegenwoordig ;-)

Vol goede moed stapte ik in de auto

en begon te rijden.

Sint Jansklooster,

ergens bij Hasselt.

Het was misschien dan maar 25 km,

maar het was ook een ontzéttend end rijden,

langs hele gezellige weggetjes en watertjes.

(die ik niet zag in het donker) 

Maar eindelijk kwam ik aan

bij de juiste boerderij.

En ik zag het tafeltje.

Oeps,

best groot.

Veel te groot eigenlijk.

Maar dat hele eind rijden dan?

Voor niks..?

Nee hoor, dat kan niet.

Hup, 

tafeltje in de auto.

Kreeg er nog vier extra poten bij,

dus wat wil je nog meer?

En het hele end terug gereden.

Thuisgekomen

het tafeltje naar binnen gesjouwd.

Manlief schudde zijn hoofd eens een keer.

(de afmetingen van het tafeltje stonden gewoon in de advertentie,

ik had het dus kunnen weten,

geld, gesjouw en tijd kunnen besparen,

hij is echt veel te groot

voor onze kleine woonkamer)

Nu staatie op zolder

(niet dat daar wel plek is)

En ik vraag me af;

wat zal ik ermee doen?

Dus,

iemand belangstelling?

Voor een leuke groene grenen salontafel.

(met éxtra poten)

?

Ik hoor het graag! 

Wat ik me nu nog afvraag;

zou ik de enige zijn

die zulke 

miskopen doet?

~ Groetjes, Maaike ~